Nadczynność tarczycy należy do jednej z najczęstszych chorób tarczycy, obok niedoczynności. Określa się w ten sposób stan chorobowy, który jest wynikiem zbyt dużej produkcji hormonów tarczycy.

Nadczynność tarczycy można podzielić na główne choroby, są to:

• choroba Gravesa-Basedowa – to autoimmunologiczna choroba, podczas której organizm sam siebie atakuje. Zaczyna produkować immunoglobiny klasy lgG, które poprzez fizjologiczne naśladowanie działania hormonu tyreotropowego przysadki (TSH), pobudzają tarczycę do produkcji horomonów – tyroksyny i trójjodotyryniny. Powoduje to wystąpienie objawów klinicznych. Jedną z cech charakterystycznych tej choroby jest pojawienie się wola miąższowego oraz wytrzeszcz oczu. Choroba ta jest najczęstszą chorobą wywołaną nadczynnością tarczycy występującą u dzieci.
• wole guzkowe toksyczne – powstają poprzez powstanie guzka lub guzków w miąższu tarczycy. Guzki te produkują hormony tarczycy i nie podlegają fizjologicznej kontroli sprężenia zwrotnego, które jest zależne od TSH. Najczęściej guzki te mają postać łagodną, jednak czasem mogą się zmienić na złośliwe. W tym przypadku wytrzeszcz oczu nie występuje.

Leczenie:

• leczenie farmakologiczne, poprzez podawanie tyreostatyków. Początkowo są to duże dawki, które z biegiem czasu się zmniejsza.
• leczenie operacyjne, polegające na częściowym lub całkowitym usunięciu tarczycy.
• radioterapia. Skutki uboczne mogą być dość uciążliwe, jednakże warto przez nie przebrnąć. Jest to leczenie jodem radioaktywnym.
• leczenie wspomagające, za pomocą beta-blokerów

Objawy:

• nadpobudliwość
• potliwość
• przyspieszona akcja serca
• duszność
• osłabienie
• utrata wagi
• zwiększony apetyt
• drżenie rąk
• poddenerwowanie
• wytrzeszcz oczu
• bezsenność
• zwiększenie tarczycy

Mózgowe porażenie dziecięce jest również nazywane chorobą Little’a. Choroba ta określa różnego rodzaju zaburzenia ruchu i postawy, które są wynikiem trwałego, ale niepostępującego uszkodzenia mózgu we wczesnym stadium rozwoju, w okresie prenatalnym.

Mózg ulega uszkodzeniu zwykle między 26 a 34 tygodniem ciąży. Statystyki mówią, że MPD występuje u 2 na 1000 urodzonych dzieci. Jeśli jednak mamy do czynienia z wcześniakami, statystyki te powiększają się wielokrotnie. Może to być związane z przedwczesnym porodem, ale również konsekwencjami samego przedwczesnego porodu.

Jest wiele czynników wpływających na wystąpienie choroby. Zarówno w okresie płodowym, jak i okołopłodowym. Nie bez znaczenia jest również stan zdrowia matki przed zajściem w ciążę. Jedną z przyczyn zachorowania jest również zmartwica, czyli stan niedoboru tlenu w organizmie.

Objawem choroby są uszkodzenia mózgu, które sprawiają, że powstają specyficzne zaburzenia ruchowe, takie jak niedowłady, porażenia, czy mimowolne ruchy i inkoordynacja. Uszkodzeniu może ulec również rozwój umysłowy, mowa, zachowanie oraz wystąpić epilepsja.

Samo porażenie nie postępuje, a stan dziecka może ulec znaczniej poprawie, dzięki odpowiedniej rehabilitacji. Mimo że stan dziecka jest często bardzo ciężki, to rehabilitacja może zdziałać cuda. Czasem postępuje ona bardzo powoli, ponieważ towarzyszące mózgowemu porażeniu dziecięcemu mogą towarzyszyć inne choroby. Dziecku należy określić stopień inwalidztwa. Dziecku można pomóc, jednakże sami rodzice mogą nie dać rady. Potrzebna jest stała kontrola pediatry, logopedy, fizjoterapeuty, a także nauczyciela. Czasem potrzebny jest również okulista, laryngolog, ortopeda, terapeuta zajęciowy, psycholog, pracownik socjalny i wielu innych specjalistów.

Rak sutka, zwany rakiem piersi, jest najczęstszym nowotworem gruczołu sutkowego. Statystyki pokazują, że jest to najczęstszy nowotwór złośliwy występujący u kobiet. Jeśli mowa o polskich warunkach, to rak piersi stanowi 13% wszelkich rozpoznań nowotworów złośliwych tej płci. Zdecydowanie częściej występuje u kobiet, ale pojawia się również u mężczyzn, u nich też rozpoznaje się go dużo później. Od lat siedemdziesiątych XX wieku notowano wysoki wzrost zachorowań na raka sutka na całym świecie i ta tendencja utrzymywała się przez dwadzieścia lat. Jest wiele czynników, które mogą na to wpływać. Za jedną z nich uważa się zmianę stylu życia kobiet na Zachodzie. W tych latach zanotowano również większą umiejętność wykrywania nowotworów.

Czytaj dalej… »

O występowaniu biegunki możemy mówić w momencie, kiedy stolec w postaci płynnej lub półpłynnej wydalany jest częściej niż trzy razy na dobę. Może być ona objawem zwykłego zatrucia pokarmowego i dla złagodzenia tej przykrej i uciążliwej dolegliwości zaleca się stosowanie przeznaczonych do tego celu lekarstw. Biegunce często towarzyszą również bóle brzucha, nudności, wymioty i ogólne osłabienie organizmu, poniżej opisujemy przyczyny występowania biegunki, te mniej i te bardziej groźne.

Biegunka a zatrucie pokarmowe

Do zatrucia pokarmowego dochodzi często przez nasze niedopatrzenie lub niedbalstwo. Praktycznie każda obca substancja, mam tu na myśli bakterie, wirusy i grzyby, jak również inne toksyny, mogą być jego przyczyną. Dlatego należy dbać o higienę przez częste mycie rąk, a także warzyw i owoców, dokładne i dość długie smażenie mięs, szczególnie drobiu i unikanie spożywania surowych jajek. Ważne jest również unikanie barów szybkiej obsługi, gdzie jedzenie może nie być za świeże albo przygotowywane w warunkach, które pozostawiają wiele do życzenia. Obok biegunki bardzo często pojawiają się też bóle brzucha, wymioty i podwyższona temperatura, dlatego zaleca się pozostanie w domu, przynajmniej przez pierwsze dni.

Biegunka a nowotwór

Biegunka może być również przyczyną poważniejszych chorób, w tym nowotworu. W ramach leczenia często przepisuje się chemioterapię lub radioterapię. W przypadku tej pierwszej biegunka występuje prawie zawsze, gdyż podrażniony zostaje układ trawienny, przez działanie cytostatyków – lekarstw, które atakują komórki rakowe, ale niestety również te zdrowe. Przy stosowaniu radioterapii biegunka, jak również towarzyszące jej nudności, wymioty i bóle brzucha występują rzadziej, chyba, że miejscem promieniowania jest brzuch leczonego.

Zarówno w pierwszym, jak i w drugim przypadku zaleca się przyjmowanie lekkostrawnych pokarmów i picie dużych ilości wody, dzięki czemu zapobiegniemy odwodnieniu organizmu. Lekarz może też przepisać odpowiednie środki, które pomogą zminimalizować jej występowanie.

Jako nowotwór uważa się grupę chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niewyjaśniony i niekontrolowany przez organizm, a te komórki, które powstają, komórki nowotworowe, nie różnicują się w normalne tkanki. Dokonuje się tu mutacja genów, których kodują białka, które uczestniczą w cyklu komórkowym – protoonkogeny i antyonkogeny. W takiej sytuacji komórka nie reaguje na sygnały z organizmu bądź reaguje nieprawidłowo. Powstanie nowotworu złośliwego następuje wtedy, gdy dochodzi do kilku mutacji i dlatego właśnie okres rozwoju choroby jest często długi i nieobjawowy. Tego rodzaju mutacje są dziedziczone.

Najczęściej występujące rodzaje nowotworów to:

1. Nowotwór łagodny
2. Nowotwór złośliwy

a) nowotwór anaplastyczny

b) mięsak

c) rak

potworniak

Istnieje jeszcze nowotwór miejscowo złośliwy.

Najczęstsze sposoby leczenia to:

• chemioterapia
• radioterapia
• leczenie operacyjne
• immunoterapia
• hipotermia miejscowa

Obecnie, za najskuteczniejszą metodę uważa się chemoterapię. Polega ona na używaniu syntetycznych związków chemicznych po to, aby zwalczyć chorobę wywołaną przez drobnoustroje oraz pasożyty i właśnie chorobę nowotworową. Skutki uboczne chemioterapii to zazwyczaj ogólne osłabienie organizmu, wypadanie włosów, nudności, wymioty, biegunki i inne.

Osteoporoza jest przewlekłą chorobą kości cechującą się zmniejszeniem masy kostnej oraz nieprawidłowościami struktury wewnętrznej kości, co prowadzi do większego prawdopodobieństwa złamania kości. Jest to najczęściej występująca choroba metaboliczna szkieletu.

Na osteoporozę mówi się, że jest “cichym złodziejem kości”, gdyż przez długi czas powoduje przyspieszony ubytek masy kostnej, kradnąc kości z tkanki, z której są zbudowane. Zwykle zmian tych się na początku nie odczuwa, jednakże czasem pojawia się ból. Chorobę wykrywa się najczęściej dopiero wtedy, gdy dochodzi do pierwszego złamania, gdy kości nie dają rady, nie wytrzymują i łamią się lub pękają. Dla cierpiących na osteoporozę nawet lekkie uderzenie lub subtelny upadek może skutkować zaawansowanym złamaniem kości. Najczęstsze złamania dotyczą nadgarstka, szyjki kości udowej i kręgosłupa.

Czytaj dalej… »

Mukowiscydoza to choroba genetyczna o podłożu autosomalnym recesywnym. Jest to najczęstsza tego typu choroba. Choroba ta dotyka w zmiennym stopniu wszelkie gruczoły wydzielania zewnętrznego. Charakterystyczne zaburzenia genetyczne dla tej choroby to zaleganie gęstego śluzu w obrębie układu oddechowego w oskrzelach i w zatokach a także w przewodzie pokarmowym (najczęściej w trzustce) i drogach żółciowych. Czasem prowadzą do bezpłodności, najczęściej męskiej.

Objawy

Typowymi objawami mukowiscydozy są częste i powracające zapalenia płuc i oskrzeli, a także brak wzrostu wagi ciała czy biegunka tłuszczowa. Najczęściej jest to przewlekły kaszel, polipy nosa, zapalenie zatok nosa, przedłużająca się u noworodków żółtaczka, wypadanie śluzówki odbytnicy, kamica żółciowa występująca u dzieci, zapalenie trzustki, pałeczkowate palce.

Czytaj dalej… »

HIV jest wirusem zespołu nabytego niedoboru odporności (ang. Human Immunodeficiency Virus). Atakuje szczególnie układ odpornościowy człowieka i może doprowadzić do rozwoju AIDS. Obecnie poznane są dwa typy wirusa HIV: HIV-1 i HIV-2.

AIDS natomiast, to zespół nabytego niedoboru odporności (ang. Acquired Immunodeficiency Syndrome lub Acquired Immune Deficiency Syndrome). Terminem tym określa się stadium zakażenia HIV, które cechuje się dużym upośledzeniem funkcji układu odpornościowego, a co za tym idzie, skutkuje to zapadaniem na choroby wskaźnikowe. Są to niektóre nowotwory, grzybice, nietypowe zapalenie płuc i mogą one zagrażać życiu chorego.

Jest to obecnie choroba nieuleczalna. Są jednak leki, które mogą ją uśpić.

Czytaj dalej… »

Cukrzyca jest określeniem na grupę chorób związanych z zaburzeniami w metabolizmie glukozy, które wynikają z nieprawidłowości wydzielania lub działania insuliny, czyli hormonu wytwarzanego w trzustce. Insulina odgrywa bardzo istotną rolę w organizmie człowieka, ponieważ umożliwia prawidłowe wykorzystywanie składników pokarmu oraz wpływa korzystnie na przemianę węglowodanów, białek oraz tłuszczów. W przypadku braku insuliny lub jej nieprawidłowego działanie, powodowany jest duży wzrost stężenia cukru we krwi, czyli hiperglikemia. Stan przewlekłej hiperglikemii powoduje uszkodzenia i zaburzenia czynności, a co za tym idzie, do niewydolności poszczególnych organów, między innymi oczu, nerek, serca oraz naczyń krwionośnych.

Nie jest to choroba jednolita. Jest kilka postaci, a najbardziej popularne to typ 2 i 1. Można się również spotkać z innymi typami cukrzycy, na przykład z cukrzycą ciążową, która objawia się brakiem tolerancji na glukozę podczas ciąży.

Czytaj dalej… »

Chłoniaki są niejednorodną grupą nowotworów, spowodowane nieprawidłowymi limfocytami, które są jednym ze składników układu odpornościowego. Gdy ich poziom jest nieprawidłowy, zakłócona jest praca węzłów chłonnych, czyli tak zwanych filtrów organizmu, które mają za zadanie walczyć z drobnoustrojami. Nieprawidłowe limfocyty mogą się również pojawić w szpiku kostnym, śledzionie oraz w innych organach.

Chłoniaki są bardzo zróżnicowaną grupą nowotworów. Mogą się między sobą różnić zarówno umiejscowieniem, szybkością rozwoju, a także zagrożeniami, jakie wytwarzają dla chorego. Mogą się rozwijać bardzo szybko, jak w przypadku chłoniaków Burkitta lub bardzo wolno, nawet przez kilka lat, jak w przypadku przewlekłej białaczki limfatycznej. W takiej sytuacji objawy są rozpoznawane zupełnie przypadkowo, na przykład podczas rutynowych badań.

Czytaj dalej… »