Zdrowe ciało, to szczupłe ciało. Nadmiar tkanki tłuszczowej nie jest jedynie problemem estetycznym, stanowi to poważne zagrożenie dla naszego zdrowia. Zamiast wydawać fortunę na drogie i gorzkie preparaty, warto sięgnąć do swojej spiżarni. To już udowodnione – czerwone wino pozwala schudnąć. Czytaj dalej… »

Leczenie niskimi temperaturami zalecano już w starożytności, potwierdził to sam Hipokrates, a dzisiejsza medycyna bardzo chętnie korzysta z tej formy terapii. Krioterapia ma bardzo szerokie zastosowanie, a do tego niesie bardzo mało skutków ubocznych. Czytaj dalej… »

Reumatoidalne zapalenie stawów jest cichym niszczycielem naszego zdrowia. Objawy są na tyle nierozpoznawalne, że często o chorobie dowiadujemy się dopiero, gdy jest ona już bardzo w bardzo zaawansowanym stadium. Jeśli więc jesteśmy wiecznie zmęczeni, czujemy poranny ból i sztywność stawów a do tego miewamy stany podgorączkowe – koniecznie powiedzmy o tym lekarzowi pierwszego kontaktu. Czytaj dalej… »

Przeziębienie – w końcu dopadnie każdego, szczególnie teraz w okresie jesienno-zimowym. Jeżeli to tylko katar, złe samopoczucie i chandra, to raczej nie warto wybierać się do lekarza, który przepisze witaminę C i ziołowy syropek. Jak poradzić sobie z przeziębieniem domowymi sposobami? Oto kilka z nich.

Przede wszystkim musisz się wygrzać. Żadnego biegania do pracy, z pracy, po zakupy itd. Szczególnie wrażliwe na zimno są stopy, więc zakładaj wełniane skarpety i leż w łóżku. Cudownie rozgrzewającą mac ma gorące mleko z miodem lub herbata z dodatkiem miodu. Zresztą miód, przede wszystkim lipowy, ma działanie bakteriobójcze – na infekcję gardła lub dróg oddechowych jak znalazł. Silne działanie bakteriobójcze ma także czosnek. Nie każdy przepada za jego ostrym aromatem, ale czasami warto się do niego zmusić, przynajmniej ząbek dziennie – posiekaj drobno i dodaj do kanapki z masłem. Jeśli nie czosnek to chociaż cebula, albo syrop z cebuli zasypanej cukrem i odstawionej na dzień lub dwa.

Nie pozwól, aby zamęczył cię katar. Co prawda stare powiedzeni głosi, że katar leczony trwa tydzień a nie leczony siedem dni, ale zawsze możesz spróbować trochę złagodzić jego dokuczliwe objawy. Naturalnym środkiem dostępnym w aptece bez recepty jest woda morska w sprayu. Aplikowanie jej 3 razy dziennie udrażnia nos i rozrzedza wydzielinę. Babcinym sposobem na katar są parówki z ziół. Możesz do tego wykorzystać zwykły majeranek, który wystarczy zalać wrzącą wodą i wdychać opary pod ręcznikiem.

Boli gardło? Nie panikuj. To nie musi być angina. Jeżeli masz dosyć słodkich i mdlących pastylek, które nie zawsze pomagają, wypróbuj propolis – naturalny środek pochodzenia pszczelego. Dokładnie rzecz ujmując jest to kit pszczeli – substancja, którą te pracowite owady wykorzystują do pokrywania wszelkich elementów ula w celu zabezpieczenia go przez bakteriami, pleśniami, grzybami. Propolis ma także właściwości lekko znieczulające. Oczywiście, w aptece dostaniemy odpowiednie spreparowany propolis w płynnej formie.

Problem bóli menstruacyjnych dotyczy każdej kobiety. Związane są ze skurczami macicy, które pojawiają się w trakcie i czasami przed miesiączką. Skurcze pomagają w pozbyciu się z organizmu zbędnej błony śluzowej, która była przygotowana na zagnieżdżenia się jajeczka. Jeśli skurcze następują w dużych częstotliwościach, wtedy do naczyń krwionośnych przestaje dopływać tlen i pojawia się ból. Jak sobie z nim radzić?

Jeżeli ból jest bardzo trudny do wytrzymania i pojawia się regularnie, niezbędna jest wizyta u lekarza ginekologa. W przeciwnym wypadku z reguły wystarczają domowe sposoby. Najprostszym jest zażycie tabletek przeciwbólowych lub rozkurczających. Należy jednak pamiętać, że nie należy przyjmować tych z dodatkiem aspiryny, która wzmaga krwawienie. Poza tym można je zażywać nie częściej niż co 4 godziny.

Ciepło łagodzi ból, dlatego zadbaj o odpowiednie ubranie – żadnych bluzek odsłaniających nerki i brzuch. Możesz także nagrzewać brzuch i okolice krzyża na przykład ciepłym termoforem. Niektórym kobietom pomaga także ciepła kąpiel lub prysznic. Bardzo ważną rzeczą jest nie przesadzić z wysoką temperaturą, która może spowodować krwotok.

Dieta ma ogromny wpływ na menstruację, więc przed pojawieniem się miesiączki unikaj mocnej kawy i herbaty a także coli – kofeina wpływa negatywnie na kobiecy organizm. Ponadto zmniejsz ilość soli w potrawach a ostre przyprawy zastąp na przykład ziołami. Substancje te zwiększają produkcję prostaglandyn – hormonów odpowiedzialnych za skurcze macicy. W czasie okresu nie pij alkoholu oraz ogranicz intensywny wysiłek fizyczny.

Na bóle mogą pomóc napary z ziół, przede wszystkim rumianku, mięty lub z owoców maliny. Jeśli silne bóle wiążą się ze słabym krwawieniem możesz pić herbatkę z kaliny koralowej, żółtodrzewu żółtego, pluskwicy sercolistnej, imbiru, niepokalanka, pokrzywy.

Ciąża jest stanem błogosławionym, aczkolwiek aby urodzić zdrowe dziecko, trzeba najpierw dbać o siebie. Bardzo istotne jest, by zachowywać się nad wyraz odpowiedzialnie, gdyż każde niewłaściwe zachowanie może skutkować późniejszymi chorobami dziecka lub problemami podczas porodu.

Przede wszystkim, gdy kobieta dowie się, że jest w ciąży, powinna udać się do ginekologa, który sprawdzi grupy krwi obojga rodziców oraz ustali czynnik Rh (aby ustrzec się przed konfliktem serologicznym). Sprawdzi, czy kobieta jest zdrowa, zleci badania krwi i moczu oraz stężenie glukozy, a także przeprowadzi cytologię.

Bardzo istotne jest to, by być pod stałą kontrolą lekarza – najlepiej odwiedzać go co miesiąc.

Warto pamiętać o tym, że kobieta w ciąży nie powinna brać normalnych leków przeciwbólowych oraz tych na przeziębienie, gdyż mogą one zaszkodzić płodowi. Dlatego tym bardziej powinna o siebie dbać. Musi uważać, aby jej organizm zachował odpowiednią temperaturę – niebezpieczne są zarówno zbyt wysokie temperatury, jak i zbyt niskie, tak jak i przeciągi.

Nie jest prawdą to, że kobieta w stanie błogosławionym nie powinna się ruszać – to wręcz wskazane. Dzięki temu zadba o odpowiednią pracę układu krążenia, elastyczność oraz dobremu samopoczuciu.

Należy pamiętać o odpowiedniej dawce snu – kobieta ciężarna powinna spać co najmniej siedem godzin dziennie. Jeśli nie wyśpi się w ciągu nocy, powinna to nadrobić za dnia.

Powinna zażywać specjalne suplementy diety dla kobiet w ciąży, zawierające cynk, witaminy B, C, E, PP, D3 i karoten.

Pamiętajmy – ciąża nie jest chorobą, ale nie jest też normalnym stanem organizmu, trzeba dbać o siebie wyjątkowo, aby urodzić zdrowe dziecko.

Zwykłe przeziębienie lub nawet grypa, które dla człowieka w normalnej, ogólnie dobrej kondycji zdrowotnej nie są najczęściej niczym niebezpiecznym, u kobiet w ciąży zawsze powodują pewne obawy. Są jednak pewne bezpieczne osoby na to, aby jak najłagodniej przejść ten stan.

Każda kobieta w czasie ciąży powinna zwracać szczególną uwagę na to, aby nie złapać żadnego rodzaju infekcji. Nie jest to tak proste, jak w czasie przed ciążą, ponieważ gdy kobieta spodziewa się dziecka, jej odporność immunologiczna jest obniżona.

Nie wystarczy tu więc samo unikanie kontaktu z osobami chorymi. Szczególnie dbać o siebie należy oczywiście w okresie jesienno-zimowym. Uważać przede wszystkim na niekorzystne warunki atmosferyczne, na nagłe wahania temperatur, wiatr, opady deszczu, które najczęściej powodują wywołanie przeziębień.

Gdy kobieta w ciąży poczuje osłabienie typowe dla stanu przeziębienia konieczne powinna się skontaktować z lekarzem, aby wykluczyć wirusowe lub bakteryjne zakażenia, które są dla niej szczególnie niebezpieczne. Chodzi tu przede wszystkim o grypę, zapalenie gardła, krtani, płuc, czy oskrzeli. Niebezpieczeństwo narasta w momencie, gdy chorobie towarzyszy wysoka temperatura, bóle mięśni i stawów, dreszcze, wydzielina ropna z nosa. Zdrowie kobiety w ciąży jest niezwykle ważne dla prawidłowego rozwoju dziecka.

Jeżeli kobieta złapie którąś z tych chorób między 17, a 56 dniem od momentu zapłodnienia, czyli w okresie organogezeny, będzie to szczególnie niebezpieczne dla dziecka. W tym czasie bowiem wykształcają się narządu płodu. Bardzo wysoka gorączka spowodować może skurcze macicy, które same w sobie nie są niebezpieczne, stwarzają jednak ryzyko poronienia.

O anoreksji wiemy już coraz więcej. Powszechna jest wiedza, że jest to choroba psychiczna, której objawi widoczne są w ciele chorego. To zaburzenie odżywiania. Osoba chora celowo odmawia sobie jedzenia, aby stracić na wadze. Obraz jej osoby jest zaburzony poprzez występowanie objawów dysmorfofobii, które głównie polegają na przekonaniu o tym, że jakaś część ciała chorego wygląda brzydko, grubo lub po prostu nieestetycznie.

W największej grupie ryzyka zachorowalności na tę chorobę są osoby w wieku od czternastego  do osiemnastego roku życia. U siedemdziesięciu pięciu procent chorych pierwsze symptomy rozpoczęły się przed dwudziestym piątym rokiem życia.

Zdefiniowano dwa rodzaje anoreksji, pierwsza – jadłowstręt psychiczny, druga – jadłowstręt psychiczny atypowy. najbardziej niebezpiecznym i głównym skutkiem tej choroby jest stopniowe wyniszczanie organizmu, które bardzo często wywołuje nieodwracalne zmiany. W przypadku nieleczenia choroby do śmierci dochodzi w dziesięciu procent przypadków.

Co może wywołać anoreksję?

Powody odmawiania sobie posiłku przez osoby chore są bardzo rożne. Najczęściej jednak jest to usilne kontrolowanie własnego świata, dążenie do osiągnięcia czystości i perfekcjonizmu, chęć bycia lekkim i szczupłym, ale także chęć zadania sobie kary, a nawet śmierci.

Jakie objawy fizyczne towarzyszą anoreksji?

Niskie ciśnienie, zaparcia, wzdęcia, brak miesiączki, krótki oddech, zawroty i bóle głowy, omdlenia, anemia, zimne dłonie, obrzęki dłoni i stóp, meszek na twarzy i ciele, wypadanie włosów, bladość.

Choć na różyczkę choruje wiele dzieci, nie jest ona dla nich groźna, a ewentualne powikłania występują bardzo rzadko. Dużo gorzej jest w przypadku, gdy chorobą zostanie zakażony dorosły człowiek, a zwłaszcza kobieta w ciąży.

Różyczka, jak wiele chorób okresu dziecięcego, przenoszona jest drogą kropelkową. Zarazić można się nie tylko przez bezpośredni kontakt, ale także poprzez użytkowanie tych samych przedmiotów. Chory zakaża przez 7 dni wylęgu, kiedy nie widać jeszcze objawów i do 4 dnia po pokazaniu się krostek. Najwięcej osób choruje wczesną wiosną i zimą, choć to wcale nie oznacza, że wirusa nie można złapać w innym okresie.

Na początki choroby wskazuje delikatna różowa wysypka, która najpierw pojawia się za uszami i na czole, a następnie rozprzestrzenia się na pozostałe partie ciała, zlewając się w jedną, wielką, różową plamę. Dodatkowym objawem są powiększone i bolesne węzły chłonne oraz podwyższona temperatura ciała. Przed tym jednak niektóre dzieci mogą narzekać na bóle stawowo-mięśniowe i bóle głowy oraz mogą wystąpić objawy charakterystyczne dla zapalenia spojówek – obrzękłe powieki, wydzielina wydobywająca się z kącików i przekrwienie oczu. Nie ma żadnych możliwości leczenia różyczki, można jednak odizolować chore dziecko by nie mogło zarazić innych, a zwłaszcza zarozić zdrowiu kobiet w ciąży. Zakażenie jest szczególnie niebezpieczne w pierwszych miesiącach ciąży i w najgorszym przypadku może nawet doprowadzić do poronienia lub poważnych uszkodzeń płodu. Różyczka może być przyczyną wad genetycznych, takich jak upośledzenie umysłowe dziecka, wada serca czy utrata wzroku i słuchu. Przebycie jednak choroby w dzieciństwie uodparnia organizm na całe życie.

By zabezpieczyć dzieci przed różyczką, między 13 a 15 miesiącem ich życia dokonuje się pierwszego szczepienia. By utrzymać ochronę powtórnie wykonuje się ją w wieku 7 lat. Ze względu na ewentualne zagrożenia wynikające z zakażenia różyczką kobiet będących w ciąży wykonuje się dodatkowe szczepienia u 13-letnich dziewczynek. Można wówczas być pewnym, iż wirus nie zagrozi zdrowiu kobiety i płodu. Te z pań, które nie odbyły trzeciego, końcowego szczepienia, a planują zajście w ciąże, muszą się zaszczepić 3 miesiące przed planowanym poczęciem. Taka profilaktyka uchroni zarówno matkę, jak i malucha przed utratą nie tylko zdrowia, ale także życia.

Odra, różyczka, świnka i ospa wietrzna to cztery najczęściej przechodzone przez dzieci w wieku przedszkolnym choroby zakaźne. Nie są one groźne, świadomość na ich temat jest duża, ryzyko komplikacji stosunkowo niewielkie, należy jednak pamiętać, że po rozpoznaniu jednej z tych chorób dziecko powinno przejść okres rekonwalescencji, w którym nie powinno przebywać w towarzystwie zdrowych dzieci.

Jeżeli choroba zakaźna zostanie rozpoznana zbyt późno, chory przedszkolak w czasie jednego dnia może zarazić kilkoro dzieci.

W czasie przebywania choroby zakaźnej znacznie obniża się poziom odporności dziecka, dlatego istnieje duża możliwość zachorowania na inną chorobą infekcyjną. Żadna z wymienionych czterech chorób nie ma jednak żadnego sposobu leczenia przyczynowego, ponieważ nie są znane skuteczne leki antywirusowe. Chorobę należy więc po prostu przejść, podając dziecku leki przeciwgorączkowe i witaminę C. Przez cały okres rekonwalescencji maluch powinien jak najwięcej czasu spędzić w łóżku.

Choroby dzieci, takie jak odra, są wynikiem zakażenia drogą kropelkową przez inne, chore dziecko. Aby mu zapobiec stosuje się obowiązkowe szczepienia.

Objawem występującym podczas każdej z czterech chorób jest gorączka. Pamiętać należy, że zakażenie następuje na kilka dni przed pojawieniem się pierwszych objawów choroby.

Znaczącym objawem zakażenia świnką jest bardzo widoczne powiększenie ślinianek przyusznych, podjęzykowych i podżuchwowych. W czasie ospy wietrznej na całym ciele pojawia się wysypka w postaci pęcherzyków.