Przewlekłe zmęczenie (III)
Tuesday, January 25th, 2011
Tym wpisem zakończymy cykl opisujący przyczyny przewlekłego zmęczenia. Zaprezentujemy dwie choroby, w których występuje ciągłe ospanie, zmęczenie i znużenie. Pamiętaj, że są to tylko przykłady i porady. Nie traktuj tego, jako zalecenie lekarskie. W każdej wątpliwej sytuacji, koniecznie wybierz się do lekarza pierwszego kontaktu, który skieruje Cię dalej w zależności od tego, co wykryje. Nie lekceważ tego.
Choroby tarczycy
Tarczyca odpowiada za całą gospodarkę organizmu. Wydziela on hormony, które żądzą ważnymi procesami chemicznymi, dzięki czemu zapewniają sprawą pracę wszystkich narządów wewnętrznych. Może dojść do nadczynności tarczycy, gdy występuje nadprodukcja tych hormonów lub niedoczynności tarczycy, gdy występuje niedobór tych hormonów. Tym dwóm chorobom towarzyszy właśnie przewlekłe zmęczenie. W przypadku nadczynności pojawia się dodatkowo bezsenność, zestresowanie, zaburzenia akcji serca, utrata wagi mimo zwiększonego apetytu, biegunki, zaburzenia cyklu miesiączkowego. Cierpi się na nadmierne pocenie, ciągle jest gorąco i występują duszności. W przypadku niedoczynności niektóre objawy są odwrotne. Występuje między innymi tycie mimo spadku apetytu, pojawia się również ospałość, zaburzenia koncentracji, skóra jest sucha i się łuszczy. W tym przypadku również mogą się pojawić problemy z cyklem miesiączkowym. W takiej sytuacji najlepiej jest zrobić badania krwi TSH (hormonu przysadki), FT3 i FT4 oraz USG tarczycy, a następnie wybrać się do endokrynologa lub do lekarza pierwszego kontaktu w celu uzyskania skierowania do tego właśnie lekarza. Ten zdecyduje, jakie kroki należy podjąć, najbardziej prawdopodobna będzie kuracja farmakologiczna. W skrajnych przypadkach, gdy tarczyca jest zbyt duża, może wystąpić konieczność wycięcia jej lub podjęcie radioterapii jodem.
Większość ludzi, a zwłaszcza kobiet, nie przejmuje się nagłą utratą wagi niewynikającą z trybu życia. Najczęściej jest to raczej optymistyczny efekt i wiele osób się z niego cieszy, zamiast poważnie zastanowić się nad przyczynami chudnięcia. A właśnie ono może być objawem wielu chorób, które, przy wczesnym wykryciu, da się wyleczyć, a które, nieleczone, mogą powodować nawet śmierć. Dlatego właśnie tak ważne jest zanalizowanie swojego trybu życia pod kątem utraty wagi. Jeśli w ciągu ostatnich trzech miesięcy straciło się więcej niż pięć kilogramów, nie zmieniając sposobu żywienia i poziomu aktywności fizycznej, należy zacząć się martwić. Oczywiście może to nie być nic groźnego, możliwe, że organizm w tym czasie odczuwa większe zapotrzebowanie na energię, której nie daje jej pożywienie, ale w takiej sytuacji lepiej się zbadać i być spokojnym.